Archive for May, 2009

Perkembangan Internet di Malaysia pada masa ini sangat drastik dengan kewujudan jalur lebar. Perkembangan ini menyebabkan perlumbaan yang sihat di antara ISP – ISP di Malaysia. Di dalam perkhidmatan jalur lebar terutamanya bagi yang menggunakan teknologi ADSL, bagi setiap pengguna akan diberikan upstream dan downstream. Biasanya ISP akan menekankan kepada downstream dan juga pengguna tidak diberikan pendedahan kepada kepentingan upstream. Pada hakikatnya upstream ini membantu di dalam capaian internet pengguna. Apakah yang dimaksudkan upstream dan downstream?

Upstream

Upstream ialah proses penghantaran data daripada mesin seperti komputer, mesin ATM dan sebagainya melalui medium network. Bagi teknologi dial-up dan ADSL, upstream lebih perlahan berbanding downstream. Ini bermaksud upstream merupakan kepantasan data yang dihantar daripada komputer pengguna yang menggunakan teknologi ADSL ke pelayan (server) yang dituju (muat naik).  Bagi seseorang pelanggan ADSL berkelajuan 1Mbps (downstream) / 384Kbps (upstream), sekiranya beliau ingin membuka halaman web yahoo.com menggunakan pelayar web (web browser), web browser akan menghantar data untuk meminta server untuk menghantar data kepada komputer beliau melalui aplikasi web browser. Oleh itu upstream juga boleh dimaksudkan kecepatan talian internet membuat permintaan kepada mana – mana server yang dikehendaki.

Downstream

Downstream ialah kecepatan data diterima. Data ini diterima daripada server melalui network. Bagi pengguna di rumah, kepantasan downstream adalah sangat penting bagi tujuan membuka web dan proses muat turun (download). Bagi teknologi ADSL, kepantasan maksimum adalah 8Mbps. Walau bagaimanapun ianya bergantung kepada ISP yang menyediakan perkhidmatan ADSL tersebut.

Rumusan

Seperti yang saya nyatakan di atas, downstream ialah sesuatu yang penting bagi membantu pengguna memlayari web dan download. Namun, upstream pada hakikatnya adalah penting bagi membantu mempercepatkan proses download dan melayari web. Ini kerana apabila proses membuat permintaan cepat, maka proses mendapatkan maklumat (melayari web dan download) juga akan menjadi lebih cepat kerana server akan lebih cepat menerima permintaan (request) daripada kita.

Broadband (jalur lebar) di Malaysia kini kian rancak perkembangannya dengan wujudnya tawaran pakej – pakej ADSL, 3G, WiMAX dan 3.5G yang dapat memikat hati pengguna internet. Tetapi sedar atau tidak sebenarnya tawaran pakej – pakej tersebut seperti hanya menanam tebu di bibir sahaja. Saya tidak berhasrat untuk memburuk – burukkan imej ISP (Internet Service Provider) tetapi itulah hakikatnya.

Mungkin ramai yang tidak mengetahui bahawa jaringan internet pada masa ini sedang dibangunkan oleh sebuah badan yang dikenali sebagai APAN (Asia-Pasific Advanced Network) yang mana APAN ini menjalankan kerjasama dengan negara – negara Asia Pasific bagi mewujudkan rangkaian jalur lebar yang lebih efisyen. Di Malaysia, secretariat bagi APAN ialah School of Computer Science  di USM. Mereka sedang rancak membangunkan rangkaian broadband yang sehingga kini tidak tahu bila akan selesai.

Pada hakikatnya, kini Malaysia masih bergantung dengan negara jiran Singapura bagi menggunakan akses rangkaian broadband. Kita masih lagi membayar sejumlah wang yang besar kepada negara pulau tersebut bagi mendapatkan bandwidth. Kini jumlah bandwidth yang kita miliki ialah sekitar 150Mbps bagi kegunaan seluruh negara.

Jumlah 150Mbps bukanlah satu jumlah yang besar berdasarkan keperluan broadband pada masa kini. Sebab itu, tidak hairanlah akses internet di Malaysia masih perlahan walaupun berbagai dakwaan oleh pihak ISP-ISP tentang kelajuan akses rangkaian broadband mereka. Secara hakikatnya TM Net, Jaring, Maxis, Celcom, Digi dan lain – lain ISP di Malaysia masih menggunakan satu backbone (tulang belakang merujuk kabel fibre dasar laut) yang sama melalui Singapura dan dihubungkan ke negara lain seperti Thailand, Taiwan dan Hong Kong.

Bagi membina backbone sendiri, kerajaan Malaysia memerlukan jumlah pelaburan yang tinggi yang bernilai berbilion ringgit. Apa yang saya tahu, memang sudah ada usaha, hasrat dan tujuan ke arah itu tetapi kita masih belum tahu bilakah backbone ini dapat siap dibina. Sama – samalah kita nantikan perkembangan tersebut.

Selalu kita memperkatakan perihal broadband (jalur lebar) yang semakin berkembang di Malaysia. Tetapi kita tidak mengetahui sejauhmanakah kemampuan broadband di Malaysia. Apa yang kita ketahui cumalah khabar melalui promosi – promosi hebat yang dijalankan oleh ISP (Internet Service Provider – Penyedia Perkhidmatan Internet) dengan tawaran – tawaran yang begitu memukau para pengguna.

Hakikatnya kita masih jauh tertinggal dengan negara – negara maju mahupun negara asean di dalam perkembangan ICT. Sekiranya perkembangan ICT tersebut diukur daripada perkakasan yang kita gunakan seharian, kita tidak akan nampak kekurangan yang ada. Tetapi apabila diukur dari sudut broadband (jalur lebar), maka kita akan dapat melihat dimanakah letaknya kedudukan negara kita di peta dunia ICT.

Hari ini saya ingin kongsikan pengetahuan berkaitan capaian internet di Malaysia. Capaian internet ini boleh dibahagikan kepada 2 iaitu:

1. Menggunakan wayar
2. Tanpa wayar

Menggunakan Wayar (Wired)

Bagi capaian menggunakan wayar, ianya termasuklah ADSL, SDSL, dial-up dan isdn.

ADSL (Asymmetric Digital Subscriber Line) ialah internet berkelajuan tinggi yang mula berkembang di Malaysia sekitar tahun 2000 sehingga kini. Teknologi ADSL di Malaysia mempunyai kelajuan capaian di antara 384Kbps sehingga 4Mbps. Pada dasarnya ADSL ini boleh mencapai kelajuan 8Mbps. Ini sejajar dengan device yang digunakan oleh ADSL iaitu menggunakan talian cooper yang mampu menghantar dan menerima data sebanyak 8Mbps. ADSL mempunyai sedikit perbezaan dengan SDSL (Symmetric Digital Subscriber Line) iaitu kebenaran capaian bagi Upstream dan Downstream. Bagi ADSL, Upstream dan Downstream mempunyai nilai berbeza. Sebagai contoh, bagi pengguna yang menggunakan ADSL berkelajuan 1Mbps, Downstream yang diterima ialah 1Mbps manakala Upstream pula biasanya di antara 384Kbps – 512Kbps sahaja. Bagi SDSL pula, capaian Downstream dan Upstream mempunyai nilai yang sama. Selain itu bagi SDSL, biasanya ISP membenarkan pengguna memiliki Internet Protocol Address (IP) statik manakala ADSL hanya mempunyai IP yang dinamik iaitu berubah-ubah setiap kali membuat sambungan (connection)  ke internet.

Dial-up pula adalah teknologi yang awal untuk membuat connection ke internet. Capaian data tertinggi yang boleh dicapai ialah 57Kbps (bergantung dengan modem yang digunakan). Apa yang membezakannya dengan ADSL/SDSL ialah, dial-up akan menggunakan talian telefon untuk membuat capaian ke internet manakala ADSL/SDSL pula hanya menumpang talian telefon sebagai medium menghantar data tanpa mengganggu penggunaan telefon itu sendiri.

ISDN ialah Integrated Services Digital Network. Ianya menggunakan device fibre optic sebagai medium menghantar dan menerima data. Kelajuan capaian ISDN ialah berdasarkan saluran (channel). Terdapat dua channel bagi ISDN. Bagi B-Channel (Bearer), kelajuannya bagi 1 B-Channel ialah 64Kbps. Sekiranya kita menggunakan 2 channel, ini bermaksud kelajuan capaian data tersebut ialah 128Kbps. Bagi D-Channel (Delta), kelajuan capaian data ialah 16Kbps atau 64Kbps bergantung kepada konfigurasi talian.  Bagaimana data dihantar menggunakan talian ISDN? Terdapat 2 pengenalan konfigurasi iaiti Basic Rate Interface (BRI) dan Primary Rate Interface (PRI). BRI ialah penggunaan internet oleh semua pengguna ISDN. Ianya menyokong 2 B-Channel 64Kbps dan 1 D-Channel 16Kbps. Ianya juga dikenali sebagai 2B+D merujuk kepada 2 channel B dan 1 channel D. BRI ini juga menyokong kelajuan perlahan low-speed (9.6 Kbps) X.25 data. Ianya agak kurang popular dikalangan pengguna ISDN. PRI pula biasanya digunakan oleh organisasi yang besar seperti bank dan syarikat-syarikat gergasi. PRI menyokong sehingga 23 64Kbps B-Channel dan 64Kbps D-Channel (23B+D) melangkaui kelajuan litar DS1 (atau T1). Bagaimanapun di eropah, PRI menyokong sehingga 30B+D.

Syarikat ISP yang menggunakan teknologi internet menggunakan wayar ini antaranya ialah TM Net dan juga Jaring.

Tanpa Wayar (Wireless)

Broadband tanpa wayar (wireless broadband) adalah sama dengan broadband yang menggunakan teknologi ADSL. Walau bagaimanapun terdapat perbezaan – perbezaan yang ketara di antara keduanya.

Wireless broadband ini disediakan oleh penyedia perkhidmatan telefon celular seperti Celcom, Maxis, Digi dan Umobile.

Sebelum ini, capaian internet menggunakan wireless ini menggunakan teknologi GPRS (General Packet Radio Service). Teknologi ini dikenali sebagai 2G bagi pengguna telefon celular. Kemudia ianya dipertingkat ke capaian EDGE (Enhanced Data-Rates for GSM Evolution) yang mana bermulanya era wireless broadband. Semasa era GPRS, kelajuan internet ialah maksimum 107.2Kbps manakala untuk EDGE, kelajuan maksimum ialah 384Kbps. Kelajuan ini dikenali sebagai bandwidth.

Kini rata – rata pengguna wireless broadband menggunakan teknologi 3G dikenali HSDPA (High-Speed Downlink Packet Access) yang mana 3G menyediakan kemudahan W-CDMA, WLAN, radio celular dan sebagainya. Kelebihan 3G ialah mempunyai capaian kelajuan pada kadar biasa ialah 384Kbps sehingga mampu mencecah 1.8, 3.6, 7.2 dan 14.4 Mbps menggunakan teknologi wireless LAN (Local Area Network). Penggunaan teknologi 3G ini menguntungkan SP (Service Provider – Penyedia Perkhidmatan) kerana penggunaan teknologi VoIP (Voice Over Internet Protocol) yang lebih murah berbanding teknologi sebelum ini.

Kini kita bergerak menuju ke teknologi 3.5G atau dikenali HSPA (High-Speed Packet Access) iaitu capaian data berkelajuan tinggi. HSPA ini mempunyai down-link sehingga 42Mbps dan up-link sehingga 22Mbps.

Selain teknologi Telefon Celular, terdapat juga teknologi baru yang kian berkembang di Malaysia iaitu WiMAX (Worldwide Interoperability for Microwave Access). WiMAX mempunyai kelebihan dari segi liputan iaitu sehingga 10KM bagi capaian 10Mbps.

Perbezaan Antara Wireless Dan Wired Broadband

Perbezaan yang paling ketara ialah pengguna wired broadband akan mempunyai IP dinamik secara individu manakala pengguna wireless broadband akan berkongsi IP bersama pengguna yang lain sehingga jumlah pengguna maksimum. Ini bermaksud, dari sudut bandwidth pengguna wireless akan berkongsi bandwidth dan senario ini yang menyebabkan ada kalanya capaian ke internet menjadi perlahan di waktu puncak. Mungkin yang berlaku ialah ketika waktu itu pengguna yang mengakses ke internet menggunakan wireless broadband mempunyai jumlah yang maksimum. Berbeza dengan pengguna wired broadband yang mana mereka diberikan bandwidth sendiri dan gangguan kelajuan capaian agak kurang berbanding wireless. Walaupun begitu, perkembangan teknologi wireless dan wired di Malaysia ini dapat membantu di dalam perkembangan dunia ICT sehingga mungkin satu ketika nanti Malaysia mampu menjadi hub ICT di rantau Asia.